Gratis Geld 2.0 – ruifeten voor gevorderden

Het is alweer even geleden dat we ons voor het laatst tegen de Asfaltijnse Kwestie aan bemoeiden. Intussen is er heel wat gebeurd. De vrolijkerds kochten een bootje, betrokken hun landje en vierden hun eerste feestjes. Nu zouden wij ons natuurlijk kritisch kunnen opstellen, bijvoorbeeld door eens nader te kijken naar het wel en wee van de gedroomde rechteloze regelluwe zone of iets te schrijven over de hardnekkige geruchten dat enkele ‘vrijwilligers’ financieel nogal wijzer worden van al het leuks. Maar hé, dat zou flauw zijn. Daarom verbreden we onze horizon dit keer naar de participerende burger in het algemeen. Want burgerparticipatie heeft de toekomst. Gratis advies voor iedereen!

blijdorp-2012-08-23-90-giraffes-7

Gratis tijd
Als u zo met hart en ziel aan de slag bent, vergeet u wel eens hoeveel tijd er in al dat liefdewerk gaat zitten. Zeker als u ook nog eens bestuurder bent van de stichting waar alle geldstromen samenkomen. En dat knaagt. Want hoezeer het er ook om ging om ‘samen de stad te maken’ of zoiets onschuldigs, ergens had u als vrijgevestigde creatieveling toch gehoopt op wat omzet – de natuurwinkel geeft de quinoa nu eenmaal ook niet zomaar weg. Al dat gratis geld, uit subsidies, uit donaties… eigenlijk hebt u, die zo hard werkt, daar óók een beetje recht op. Toch?

Wat nu gedaan? Als stichtingsbestuurder lucratieve opdrachtjes aan uzelf geven zou niet zo slim zijn. Dat het op gespannen voet staat met uw ANBI-dingetje en mogelijk zelfs de dekking van uw bestuurdersaansprakelijkheidsverzekering op het spel zet, is link genoeg. Maar vervelender zijn de praatjes. U laat uw vrijwilligers immers onbetaald werken en steekt regelmatig uw Lange Arm hand uit om donaties op te halen – dan is het bepaald onhandig als er discussie ontstaat over tegenstrijdige belangen. Dat moet geavanceerder kunnen. Daarom een tweetal tips uit de wereld van het grote gratis geld. Doe er uw voordeel mee!

De carrousel
playmobilkarussell
Deze figuur (niet te verwarren met btw-carrouselfraude) is mooi van simpelheid. Bij de carrousel geeft u als stichtingsbestuurder de opdracht niet aan uw eigen bv-tje of eenmanszaak, maar aan de onderneming van een onverdachte kennis/neef/zwager. Die onderneming van die kennis/neef/zwager heeft u uiteraard op basis van eerlijke selectie zó van het gelijke speelveld afgeplukt. Zijn aanbod zag er nu eenmaal het beste uit. Dat u uw kennis/neef/zwager een beetje met zijn offerte heeft geholpen, vertelt u er natuurlijk niet bij. Als een handvol inkopers een mega-aanbesteding naar hun hand kunnen zetten, dan lukt het u vast ook wel.

Uw kennis/neef/zwager op zijn beurt besteedt het werk uit aan, u raadt het al, niemand minder dan uzelf. Op een paar procentjes voor uw kennis/neef/zwager na (samen delen is pas fijn), rollen de gratis muntjes zó uw kant op. Niemand die het ziet, geen haan die ernaar kraait. Meer tussenschakels toevoegen kan altijd, al kost dat wel wat procentjes.

Inderdaad, u had er zelf op kunnen komen.

De kickback
kickback
Is de carrousel bij uitstek geschikt als de diensten in uw straatje passen, lastiger wordt het als er dingen moeten gebeuren die uw petje te boven gaan. Een warmtekrachtkoppeling, stoomturbine of mestvergistingsinstallatie leveren is voor een eenvoudige creatieveling nu eenmaal wat teveel gevraagd. Zelfs al had u een kennis/neef/zwager die zoiets levert, dan nog valt er voor u als onderaannemer weinig te beleven. Toch is er aan dit soort opdrachten met wat handigheid goed gratis geld te verdienen. Let maar op.

Stel: uw burgerparticiperende stichting-zonder-winstoogmerk krijgt een prachtige subsidie voor een flink park zonnepanelen. Die zonnepanelen zult u ergens vandaan moeten halen. U werpt zich op als ‘kenner van de markt’ en gaat namens de stichting-zonder-winstoogmerk uit winkelen. Terwijl u met het salesvolkje ergens een zeetong aan de vork prikt, vertelt u over de kansen die zo’n mooie subsidie biedt. Tussen een offerte die je nog nét met droge ogen kunt uitleggen en de scherpst mogelijke aanbieding, zit immers een grote marge. Het kan zomaar twintig procent schelen.

Normaal gesproken onderhandelt u die lucht eruit. Maar in dit geval niet. U doet de leverancier het volgende voorstel: hij offreert zo hoog mogelijk en u reikt wat tools aan om desondanks de meest passende aanbieding te doen. Van de twintig procent die u er normaal gesproken af zou onderhandelen, krijgt hij er vijf en neemt u er vijftien. Zodoende is de leverancier nog altijd vijf procent beter af en krijgt u het gratis geld waar u recht op hebt. Dat er een beetje meer subsidiegeld wordt uitgegeven dan strikt noodzakelijk, daar kraait geen haan naar.

Voor de administratie stuurt u de leverancier een factuurtje met de omschrijving ‘strategisch advies’ of iets dergelijks en zie daar: de kickback is een feit.